స్నేహం.....
ఈ కొండఎట్లా ఎక్కానో గుర్తు లేదు
దిగేటప్పుడు మాత్రం
ఒక్కొక్క రాయే జారిపడుతుంది
వాటి వెనుక వెళ్తూ ఆగిపోయాను
నేలను మించిన స్నేహం ఏముంటుంది!
చిన్నప్పుడు
ఓ మిత్రుడి అంగీ అడిగి
తొడుక్కున్నాను.
వేదికపెై
ఉపన్యాసం నాది
ఆకృతి అతనిది,
కవిత్వానికి వస్తు రూపాలు
సమానమని తెలిసింది అప్పుడే
అతడొక ఆయస్కాంత క్షేత్రం
రజను లాంటి వాళ్ళు అతుక్కున్నారు
రజతం అనుకున్న
శుష్క కాష్ఠాలు రాలిపొయ్యాయి
శక్తికి రూపం లేదు
అనుభవ దీపమే స్నేహం.
సముద్రం ఒడ్డున
నాటి పిల్లలు
ఇసుక గూళ్ళు కడుతున్నారు.
వారి నేటి సహచారిణులు
విస్ఫారిత హృదయాల్తో చూస్తున్నారు
ఆశ్చర్యంగా మెరిసే
కడలి నురగలే స్నేహమంటే!
No comments:
Post a Comment