అన్నీ తానే
ఓ చోట ఉండేది కాదుఏ గుండెకూ సొంతం కాదు
ఓ పూట పుట్టేది కాదు
ఏ పూవుకూ సరి తూగదు
లోకమంతా తానై ఉంటూ
ప్రతి గుండెలోనూ వికసిస్తూ
బ్రతికుండగానే వాడిపోతూ
ఆ వాసనతోనే మరు ఎదలో
కొత్తగా చిగురు తొడుగుతూ
తన కళ్ళతో లోకాన్ని అందంగా
చూపిస్తూ తను మాత్రం
అంధకారంలో దాక్కుంటూ
జననం లేని ఎదకు
మరణం తెలిసేలా గమనం
లేని తనకు గమ్యం చేర్చేలా
గతించిన జ్ఞాపకాల
ఒడిలో ఆడించేస్తూ తపించే రెండు
హృదయాలను ఒకటిగా చేస్తూ
అంతలోనే ఇక చాలని
ఎడబాటు చూపిస్తూ
చివరంట నడిచేది
ఈ ప్రేమే... చితి మంటై కాల్చేదీ...
ఆ ప్రేమే...
